2 Kasım 2010 Salı

Sevilmenin Tadını Bilmiyorum

Ben hiç sevilmedim…
Uğruma can veren de olmadı
Bir gülüşüm için beni gözleyen de
Sabahlara kadar kapımda bekleyen de
Bilmiyorum sevilmek nasıldır?
Özlenilmek ve gözyaşı döküp beklenilmek...
Şair olmadı kimse benim için,
En güzel sözlerle süslenmedi sabahlarım,
Ellerinde çiçeklerle yoluma çıkan da
Sesimi duyunca havaya uçan da
Tek sözüme her şeyi bırakıp gelenim de olmadı.
Sevilmenin tadını bilmiyorum
Dokununca eritmenin, bakışımla mest etmenin
Kıskanılmanın, her hareketimi izleyenim olmadı
Tek gayesi benle yaşamak olan 
Beni izleyip seyre dalan
Benle ilgili hayaller kuran
Yüzüme tebbesümle bakanım olmadı.

Kimsenin türkülerinde adım geçmedi, zılgıtlarla karışmadı karanlık geceye sesim...
Ben hiç sevilmedim, sevilmenin tadını bilmiyorum…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder