28 Ekim 2010 Perşembe

Yok Olma Zamanı

Karanlık dipsiz bir kuyudayım
Sesim çığlıklara karışıyor
Duyanım yok canım yanıyor
Kan kokusu burnumda
bedenimin neresinden geliyor
bir damla ışık bi damla su
damarlarım çekilmiş
tek sözün
bende kalan yaram
kurtulmak isteyen kim
bu dipsiz kuyudan

2 yorum:

  1. bulamıyorum artık sebepleri,
    gölgeleşen izleri takip ederken kapılıyorum bu sesssizliğin ahenkine
    sadece anlamını yitirmiş şu ay ışığına yaslanıyorum geceleri...
    sağırlaşan bu beden duyamıyor ruhumun mesnetsiz haykırışını,
    anlamıyor bu düzen belki bana devir olan matemleri,
    ama bu sonlar anlamak içindi yaşanmışlıkları...
    ___ gamsız ___

    YanıtlaSil